«سراج‌الدين ميردامادي»، معتقد است: در پس ذهن مردم و رهبران انقلاب اسلامي، مفاهيم و آرمان‌هايي براي تحقق بعد از پيروزي وجود داشت اما به درستي اين مفاهيم به نسل دوم و سوم منتقل نشد زيرا عملا تحقق برخي از اين شعار با مشكلات جدي مواجه شد.
اين عضو سابق شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي ايسنا، درباره‌ي انتقال مفاهيم انقلاب اسلامي به نسل‌هاي بعدي اظهار داشت: ابتدا بايد اين آرمان‌ها را تعريف كرد و بعد درباره‌ي انتقال يا عدم انتقال آن بحث شود. اين آرمان‌ها و مفاهيم بي‌شك عبارت بودند از: نفي ديكتاتوري و خودكامگي در همه‌ي اشكال و شئون آن، تأكيد بر مردمسالاري و نفي تماميت خواهي يك گروه يا دسته‌ي خاص، برپايي نظام عدالت‌محور و نفي برخورداري يك گروه خاص از ثروت و قدرت و مواهب زندگي راحت، اسلام‌خواهي توأم با نوگرايي نه اسلامگرايي واپس‌گرايانه و مرتجعانه، آزادي و حق ابراز عقيده براي تك تك هموطنان و نفي خشونت آشكار و پنهان حاكميت عليه منتقدان و معترضان، برخورداري از اقتصاد سالم توأم با اشتغال، فراواني و رونق بازار و ...
وي توضيح داد: در دهه‌ي اول انقلاب با وجود مسأله‌ي گروه‌هاي مسلح اپوزيسيون و گسترش فضاي خشونت و ترور به علاوه جنگ هشت ساله، عملا تحقق اين آرمان‌ها و مفاهيم با چالش جدي مواجه شد و در نتيجه نسل دوم و به تبع نسل سوم اثر زيادي از آن آرمان‌ها و مفاهيم را در جامعه مشاهده نكردند و اين آرمان‌ها صرفا از حد شعارها و بيانيه‌ها و كليشه‌هاي رايج در سخنان سران نظام فراتر نرفت و درست به همين دليل نسل مولود انقلاب دستش از آن مفاهيم خالي شد. وي ابراز عقيده كرد: اين كار به عهده‌ي مجموعه‌ي حاكميت نظام جمهوري اسلامي اعم از مسوولان عالي‌رتبه و ميان رتبه بود و از نظر من بي‌شك در اين كار موفق نبودند. نسل دوم و سوم به صورت قشري و كليشه‌يي و نه به صورت عمقي و در باور دروني با انقلاب و تاريخچه‌ي مختصر آن آشنايي دارد اما لزوما با تمام وجود خود به آن اعتقاد ندارد. از سوي ديگر به دليل نبود نهاد رسانه‌يي مستقل، خلأ اين ركن مهم جامعه‌ي مدني در تبيين و تشريح لزوم پايبندي به آن مفاهيم و آرمان‌ها همواره احساس مي‌شده است. رسانه‌ي ملي و مطبوعات كنترل شده جز تبليغ و تمجيد اثر و كاركرد مثبت ديگري نداشته‌اند و اگر در مدت كوتاهي هم داشته‌اند گذرا و موقتي و كم‌فايده بوده است.
ميردامادي ادامه داد: با دگرگوني تحولات سياسي و اجتماعي، باورهاي نسل جديد نيز دستخوش تغييرات اساسي شده است. ديگر روحيه‌ي قناعت و ساده‌پوشي، صرفه‌جويي، اعتقاد چشم و گوش بسته به رهبران سياسي، تعبد و تدين به دستورات مذهبي و عمل به واجبات و ترك محرمات شرعي و ... در ميان جوانان و نسل جديد كمتر مشاهده مي‌شود و اين به دليل همان جابجايي گروه‌هاي مرجع در جامعه است. گروه مرجع جوانان ابتداي انقلاب عبارت بود از روحانيون و رهبران سياسي و مذهبي به ويژه شخصيت‌هاي شناخته‌شده در رأس انقلاب اما به مرور اين گروه مرجع جاي خودش را به گروه‌هاي غالبا هنري و تا حد زيادي خوانندگان موسيقي و فوتباليست‌هاي ايراني و خارجي داده است تا حدي كه برخي از مداحان و روضه‌خوان‌ها هم سعي مي‌كنند سبك‌هاي اين خوانندگان را تقليد كنند تا سي‌دي‌هايشان پرفروشتر شود.
وي گفت: آينده‌ي اين شكاف بي‌شك تعميق وضع كنوني است و نه بازگشت به اول انقلاب. علي‌رغم پيروزي احمدي‌نژاد كه سمبل رجوع به حال و هواي سال‌هاي اول انقلاب است، اعتقاد دارم كه آينده‌ي اين شكاف به مراتب لائيك‌تر از حالت كنوني آن است. امروز نسل جديد دچار يك نوع سرخوردگي توأم با سردرگمي شده است و اين نتيجه‌ي به اعتمادي و بي‌اعتقادي به آرمان‌ها و مفاهيم اصيل انقلاب است.