"ایران رؤیای دموکراسی" آخرین فیلم مستند آقای جمشید گلمکانی فیلمساز ایرانی مقیم پاریس است که شنبه شب در سینما لو کله پاریس به نمایش در آمد . جمشید گلمکانی در این فیلم ۵۵ دقیقه ای که برای تلویزیونهای فرانسوی ساخته شده به بررسی سیر دموکراسی خواهی قبل و بعد از دوم خرداد ٧۶ پرداخته است. روایتگران این فیلم آقایان سعید رضوی فقیه ، احسان شریعتی ، بیژن حکمت و مهدی سامع می باشند. در خلال تحلیلها و روایتهای این چهار نفر تصاویری از انتخابات دوم خرداد و تلاشهای طرفداران خاتمی برای به پیروزی رساندن وی به نمایش گذاشته می شود و آنگاه فیلم به مدد روایتگران به بررسی حوادث پس از پیروزی رئیس جمهور سابق می پردازد و با پخش تصاویری از دفن جنازه محمد مختاری بخشی از سخنرانی هوشنگ گلشیری در سوگ نویسندگان کشته شده در قتلهای زنجیره ای را نمایش می دهد. در این راستا سخنرانی شاعره معاصر خانم سیمین بهبهانی در کلیسایی در پاریس نیز برای من جالب بود. خانم بهبهانی با لحن شدیدی اقدامات تروریستها در از بین بردن نویسندگان مستقل را محکوم می کرد. تصاویری از حمله پلیس و لباس شخصی ها به دانشجویان در واقعه هیجده تیر، ترور سعید حجاریان ، و دستگیری آقایان نوری، باقی ، گنجی و جمعی از روزنامه نگاران و وابستگان ملی مذهبی ها ، تصاویر اعدام و سنگسار از دیگر بخشهای این فیلم بود. بخشی از فیلم که برای من تازگی داشت واکنش دولت و احزاب وقت فرانسه هنگام اولین مسافرت خاتمی به فرانسه بود. نوئل ممر رهبر حزب سبزهای فرانسه همزمان با اولین سفر خاتمی با برپایی یک کنفرانس مطبوعاتی به مخالفت با ایشان پرداخته بود. در این کنفرانس علیرضا نوری زاده روزنامه نگار مقیم لندن هم به چشم می خورد. از سوی دیگر دودرین وزیر امورخارجه وقت فرانسه نیز در مجلس ملی بشدت از سوی نمایندگان جناح چپ مورد اعتراض قرار گرفته بود که چرا با هدف توسعه مبادلات اقتصادی با ج اا نقض حقوق بشر و پایمال شدن اصول دموکراسی را نادیده می گیرند. در جریان این سفر تظاهرات مجاهدین خلق نیز در میدان باستیل به نمایش گذاشته شد و در صحنه ای سه نفر از دیپلماتهای سفارت ج ا ا در پاریس که به فیلمبرداری از تجمع مجاهدین معترض بودند نشان داده شد که این اعتراض به درگیری فیزیکی بین ایشان و پلیس انجامید. سفر خاتمی به آلمان نیز بخش دیگری از فیلم را تشکیل می داد و متعاقبا تجمع اعتراض آمیز مجاهدین خلق در برلین. بخش کوتاهی از سخنرانی خاتمی در یونسکو نیز آخرین پرده از تلاش دموکراسی خواهی وی در چهار سال اول زمامداری اش بود. فیلم باز با توضیحات روایتگران برای تماشاگر فرانسوی توضیح داد که چگونه مردم برای دومین بار علیرغم فشار ها و سختی ها به خاتمی رأی دادند اما وی نتوانست به وعده هایش عمل کند. مشکلات در چهار سال دوم نه تنها کاهش نیافت بلکه تشدید نیز شد. فیلم با جملاتی قریب به این مضمون به پایان رسید" توقیف مطبوعات و دستگیری روزنامه نگاران و دموکراسی خواهان همچنان ادامه یافت و از سوی دیگر مشکلات اقتصادی اعم از تورم و بیکاری نیز کاهش محسوسی نیافت درست به همین دلیل بود که مردم از اصلاح طلبان مأیوس شده و به احمدی نژاد رأی دادند و بی تردید اقتدارگرایان نیز تمام توان خود را برای دستیابی به این پیروزی مصروف کردند".
در یک نتیجه گیری کوتاه می توان گفت که مستند "ایران رؤیای دموکراسی" برای تماشاگر ایرانی حرف تازه ای ندارد اما برای مخاطب فرانسوی انبوهی از اطلاعات و تحلیلها را در بر دارد که ای بسا برای شناخت شرائط کنونی ایران به آن نیازمند باشد.
این فیلم بزودی از چندین شبکه تلویزیون فرانسوی زبان پخش خواهد شد.