آزادی روزنامه نگار شجاع و آگاه اکبر گنجی در آستانه عید نوروز هرچند چندان غیر منتظره نبود اما به هر حال خبری شیرین برای همه آزادیخواهان و اصلاح طلبان بویژه علاقه مندان آثار و نوشته های ایشان بود. گنجی با تحمل شش سال زندان برگ سیاهی بر کارنامه دستگاه قضائی ج ا ا و برگ زرینی بر کارنامه اصلاحگری و دموکراسی خواهی ایرانی افزود. شاید خیلی از کسانی که از آزادی گنجی شادمان شدند با همه دیدگاههای او موافق نباشند اما بطور کلی جهت گیری گنجی در نقد قدرت حاکم در راستای برقراری یک نظام مردم سالار و نفی خودکامگی و انحصار طلبی و نفی خشونت و ظلم و بی عدالتی مورد توافق تمامی اصلاح طلبان و مخالفان اقتدارگرایی می باشد. این مجموعه عقاید گنجی به اعتقاد بخشی از روشنفکران دین باور با متن اسلام در تعارض نمی باشد ولی گنجی در مانیفست جمهوری خواهی خود به نوعی لائیسیته رسیده بود و اعتقاد داشت باعمل به دستورات و فقه اسلام نمی توان مثلا به حقوق بشر دست یافت زیرا در بخش مجازاتها، اسلام سخت گیریهایی دارد که با اصول و استانداردهای جهانی حقوق بشر در تضاد است و ... که دوستان و رفقای نزدیک او از جمله آقای علوی تبار و کدیور نقل می کردند که وی در شرائط خاصی دست به نوشتن آن مطالب زده است و بعدا خیلی به آن نوشته معتقد نمانده است هر چند بعد از آن نوشته، مطلبی که نشان دهنده تغییر عقیده او باشد از وی دیده نشد. در هر صورت نام اکبر گنجی نامی بلند و با شکوه است که از این پس باید در خارج زندان اثرات و برکات زیادی برای مردم و آزادیخواهان داشته باشد. درود بر گنجی ، درود بر آزادی و آزادیخواهی