جشن مبعث پیامبر عظیم الشأن اسلام سه شنبه بعد از ظهر در محل سالن اجتماعات مسجد بزرگ پاریس برگزار شد. در این جشن جمع کثیری از ایرانیان مقیم پاریس و حومه شرکت نمودند. علاوه بر ایرانیان مقیم دانشجویان و خانواده های ایشان نیز حضوری چشمگیر داشتند. این جشن به همت خانه فرهنگ ایران و سفارت جمهوری اسلامی ایران برپا شده بود.
حضور گسترده ایرانیان بویژه دانشجویان مقیم به معنی احترامی بود که ایشان برای پیامبر اسلام و مبعث آنحضرت قائل بودند اما ای کاش دست اندرکاران برگزاری این مراسم به اینهمه شور و اشتیاق شرکت کنندگان پاسخ مناسبتری می دادند. گروه موسیقی که برای این جشن دعوت شده بودند از کشور کومور بودند حال آنکه گروههای موسیقی اصیل ایرانی در همین پاریس مشغول فعالیت هنری می باشند که بارها در برنامه های سفارت نیز هنرنمایی کرده بودند. این گروه موسیقی که البته جز دف هیچ آلت موسیقی دیگری نداشتند بطرز یکنواختی اشعار عربی در مدح پیامبر را می خواندند و بر دف می نواختند.
از موسیقی کوموری که بگذریم سخنران این مراسم آقای سید حسن حکیم از شخصیتهای نزدیک به حزب الله لبنان بود. آقای حکیم به زبان عربی برای ایرانیان که تقریبا هیچ کدام با عربی آشنایی نداشتند حدود چهل دقیقه سخنرانی نمود. جای تعجب بسیار داشت زیرا نامبرده که توانایی سخنرانی به زبان فرانسه را نیز داشت از زبان عربی استفاده نمود که تقریبا اکثریت جمعیت از حرفهای ایشان سر در نیاوردند.[ای کاش به فرانسه صحبت می کرد که حد اقل نصف جمعیت می فهمیدند] وقتی از دست اندرکاران علت را پرسیدم هر یک پاسخی داد و نهایتا قانع نشدم.
در مجموع جدای از اشکالات فوق الذکر جشن خوبی بود و در اینجا لازم می دانم از مداحی خوب جناب آقای جعفری تشکر نمایم زیرا ایشان با اشعار زیبا و صدای دلنشینشان مجلس را گرم کردند از سوی دیگر بسیاری از دوستان دانشجویم را دیدم و دیدارها تازه شد. انصافا در این گوشه غربت حضور در یک جمع ایرانی دویست نفره آنهم بمناسبت مبعث پیامبر (ص) فرصت غنیمتی بود که بسیار بهره بردم. در کنار دیدارهای دوستانه، گپهای سر پایی سیاسی و اجتماعی نیز نمک دیدارها را بیشتر می نمود. البته لذتی که سید متین از حضور و بازی در حیات مسجد برد بسی فراتر از بهره ما بزرگتر ها بود.