نگین پارسی در موناکو
از روی کنجکاوی روزنامه نگاری از رهگذران و همسایه ها پرس و جو کردم که این خانه متعلق به کیست که غالبا اظهار بی اطلاعی می کردند.یک دختر خانم جوان موناکویی که جنب این خانه سکونت داشت گفت در این منزل کسی سکونت ندارد و ما فقط گاهی افرادی را می بینیم که برای نظافت به داخل خانه می روند و بیرون می آیند.
در جریان سفر اخیرمان به جنوب فرانسه و طی بازدید از موناکو بصورت کاملا اتفاقی با یک بنای بسیار زیبا و در عین حال شگفت انگیز ایرانی مواجه شدیم.در مواجه اول بدلیل آنکه خیابانی که ساختمان مذکور در آن قرار دارد جای پارک برای خودرو نداشت نتوانستیم در برابر آن توقف کنیم و بعد از ظهر هنگامیکه گشت و گذارمان به پایان رسیده بود و قصد داشتیم به نیس برگردیم از دوست خوبمان حمید مبشر میزبان با صفایمان خواستیم که ما را مجددا برای بازدید آن بنا به محله مذکور ببرد.
هنگامیکه به آنجا رسیدیم هوا تارک شده بود و نتوانستیم عکسهای خوبی از آن بنا بگیریم اما حتی المقدور سعی کردیم زیبایی های آنرا به تصویر بکشیم. حمید که اطلاعات زیادی از صاحب این خانه زیبا نداشت شنیده بود که این خانه متعلق به خاندان سلطنتی قاجار بوده است که نوادگان قاجار آنرا به یک عراقی فروخته اند و خوشبختانه صاحب جدید بنا دست به معماری بنا نزده است.
همانطور که در تصویر مشاهده می کنید نمای این بنا تماما ایرانی است مضافا بر اینکه در سرتاسر این بنا کتیبه هایی دیده می شود که اشعار فارسی بر روی آن نقش بسته است. در کنار پنجره طبقه اول نقش شیر و خورشید و تاج که به گمانم سمبل قاجارها می باشد دیده می شود. ظاهر بنا بسیار آراسته و نظافت شده بود و معلوم بود به این بنا رسیدگی می شود که علیرغم قدمت آن تمیز و سالم و پابرجا باقی مانده است.
از روی کنجکاوی روزنامه نگاری از رهگذران و همسایه ها پرس و جو کردم که این خانه متعلق به کیست که غالبا اظهار بی اطلاعی می کردند.یک دختر خانم جوان موناکویی که جنب این خانه سکونت داشت گفت در این منزل کسی سکونت ندارد و ما فقط گاهی افرادی را می بینیم که برای نظافت به داخل خانه می روند و بیرون می آیند.
نکته جالب دیگر آنکه از اشعار نوشته شده بر پیشانی پنجره طبق اول اینگونه برداشت می شد که این بنا زمانی دانشگاه بوده است و جالبتر آنکه کوچه جنب این خانه نیز دانشگاه نام داشت که بصورت لاتین نوشته شده بود DANESHGAH.
دقایقی طولانی در برابر این بنای زیبا که حقا می توان آنرا نگینی پارسی در موناکو نامید ایستادیم و اشعار را خواندیم و به آنهمه ذوق و هنر ایرانی بالیدیم. البته مقداری هم غصه خوردیم که چرا چنین گنج زیبایی امروز در اختیار ایران و ایرانیان نیست و بهره آنرا یک عراقی ثروتمند می برد.
در راه بازگشت تصمیم گرفتم گزارش کوتاهی از این بنا و عکسی از آنرا منتشر کنم تا شاید کسانی اطلاعات بیشتری از آن داشته باشند و ما را با خبر کنند.
Comments
از دانشجویان و ایرانیان مقیم شهرهای اطراف می خواهیم سابقه تاریخی این بنا را بدست بیاورند.
Posted by: بی نام | novembre 6, 2006 4:35 PM
Bonjour
Je viens de lire votre article sur le monument. Sachez que le monument etait a un iranien qui s'appelle Arfa.
Arfa =plus haut=plus longue.Il etait un diplomate a l'epoque de de Naser addine Shah , anisi que son fils.Daneshgah qui existe sur la façade du monument , provient du fait que , lui , son surnom etait Danesh , et donc sa maison serait s'appeller daneshgah !
le monument n'tait pas une université.
Bon courage et merci.
سراج : با سپاس از شما و توضیحاتتان ، لطفا اگر اطلاعات بیشتری در خصوص دیپلمات مذکور و صاحب فعلی این خانه دارید برای ما بنویسید. بسیار متشکرم
Posted by: Aryan Molaeyan | novembre 10, 2006 12:02 AM
سلام و عجب چيز تازه اي پيدا كردي جالب بود . اما بايد چيزديگري را هم بداني و آن هم اينكه چون مدتي است به اقتضاي شغلي سرتاسر ايران را در حال گردش هستم تاسف بار تر از اينكه بنايي در موناكو باشد و متولي اي ايراني نداشته باشد را مي بينم و آن هم اينكه بناهاي تاريخي كه در سرتاسر ايران در عين قدمت و ارزش موجود است نگهداري و حراست نمي شود و حني در كمال تعجب گاه محل اجتماع اراذل و اوباش و گوشه گوشه اش آثار سوختگي شيره كشان حرفه اي روي ديوار مشهود است كرمان رفتم همينگونه يزد رفتم همين وضع سيرجان و رفسنجان نيز از اين قصه غصه خوردم حالا تو در فرانسه مي گويي چرا كسي نيست كه آن بنا را نگهداري كند ؟؟؟ به وبلاگ من سر بزن ونظر بده .به شما هم لينك دادم
Posted by: محمد طاهري | novembre 17, 2006 1:05 PM