دیروز یکی از دوستان فیلم کوتاهی از جدال برای زنده ماندن انسانی را برایم ایمیل کرد که بعد از دیدن این فیلم حالم خراب شد. به آن دوست بسیار گلایه کردم که چرا چنین فیلمی را برایم فرستاده و او حرف زیبایی زد، او گفت باید دید در سرزمین ما چگونه انسانهای بیچاره بعد از چهل و پنج دقیقه جدال با مرگ از نیروی امداد بی نصیب هستند و نهایتا یک پاسبان معمولی جوان بیچاره را از مرگ نجات می دهد. این فیلم کوتاه را ببینید اما اگر مشکل قلبی دارید یا فرد حساسی هستید و تحت نظر روان پزشک می باشید توصیه می کنم آنرا تماشا نکنید.
اینجا را کلیک کنید
همانطور که در فیلم مشاهده می فرمایید صحنه یک قفس شیر نر در یکی از باغ وحش ها یا یکی از سیرکهای یکی از شهرهای ایران است ( از لهجه جوان به نظرم رسید مشهدی باشد اما مطمئن نیستم). شیری مرد جوان را طعمه خود قرار داده و برادر قربانی سعی می کند شیر را از دریدن باز دارد و از افراد حاضر استمداد کمک می کند اما کسی به کمک او نمیآید و بعد از سه ربع ساعت کشمکش یک پاسبان نیروی انتظامی با خالی کردن چهار گلوله شیر را از پای در می آورد و جوان به لطف خدا نجات پیدا می کند.
نکته مهم در ایران ما بی توجهی به ایمنی جان انسانها است. چرا باید امداد و آتش نشانها که قاعدتا مسئول رسیدگی در این جور حوادث هستند اینقدر دیر برسند و چرا وقتی می رسند اینقدر بدون تجهیزات و دستپاچه هستند و تازه مأمور مربوطه در حالی که استخوانهای جوان در میان دندانهای شیر در حال خرد شدن است تازه به مرکز بی سیم می زند و گزارش وضعیت می دهد و هیچ وسیله ای برای بازداشتن شیر وجود ندارد.
نمی دانم این حادثه چه زمانی اتفاق افتاده یا در چه شهری که هیچ تفاوتی در اصل قضیه ندارد همینقدر می دانم که باید بجای طرح امنیت اجتماعی که منجر بر برخورد با خانمهای کم حجاب شده است طرح امنیت جانی را به اجرا بگذارند، البته اگر به قول امام جمعه شهر ما بد حجابی از دزدی و آدم کشی بدتر جلوه داده نشود!!
تفسیر بیشتر باشد برای شما در قسمت کامنتها