باز هم ببخشید من فضولی می کنم اگر پنج هزار نسخه چاپ کرده باشند و پشت جلد بیست و پنج یورو قیمت زده باشند که حاصل ضرب 125000 یورو می شود. شاید حضرات قصد داشته اند یک کاسبی هم بکنند و الباقی را در راه منافع ولی فقیه خرج کنند و یا شاید اطلاعات شما غلط باشد و خیلی بیشتر از اینها خرج این کتاب شده است.

سلام! وبلاگ بسيار جذاب و پرمحتوايی داريد.
دوست عزیز در صورتی که تمایل به تبادل لینک هستید لطفا سايت تبلور را جهت حمایت از فرهنگ ایران و ایرانی به نام ( تبلور - پل ارتباطی ايران و فرانسه ) و يا نامی که خود می دانيد به پيوندهايتان اضافه کنيد! همچنین می توانید لینک خودتان را در سایت تبلور به ثبت برسانید و از نظرات و امتیاز کاربران حرفه ای زبان فرانسه برخوردار شوید :
http://www.tabalvor.net/modules.php?name=Web_Links
سراج : دوست گرامی این وبلاگ در دست بازسازی است و در حالت کنونی قسمت پیوندها هنوز فعال نیست در صورت راه اندازی حتما در خدمت خواهم بود. پیروز باشید

بنام خدا
عقلا نمی توان با چاپ این كتاب مخالفت كرد، چرا كه حداقل برای بخشی از شیعیان فرانسوی مقلد مقام معظم رهبری می باشند، اما چند نكته:
۱. با فرهنگ «مجانی» تنها ارزش كار كاسته می شود و موجب سو استفاده بسیاری می شود. من هم با نظر آقای میردامادی كه معتقد است رایزنی فرهنگی نباید این گونه كتابها را مجانی در اختیار مردم قرار دهد موافقم. هركسی علاقه مند ومحتاج باشد بی تردید هزینه آنرا نیز پرداخت خواهد كرد.
۲. از ٱنجائیكه آمار مقلدین به رهبر دست هیچ كس نیست، لذا نمی توان با ارائه آمار نا مشخص و غیر قابل استناد با این كار مخالفت كرد. این نیز یك كار علمی ضروری می باشد، حتی اگر مخاطبین محدودی داشته باشد.
۳. جلسات مذهبی سفارت و رایزنی فرهنگی ایران آنقدر ضعیف، بی كیفیت و بی خاصیت است كه باید به مسلمانان عرب زبان یا فرانسه زبان حق دهیم در جلساتی كه مسئولان ایرانی حتی زحمت ترجمه سخنرانی ها را به زبان فرانسه را بخود نمی دهند، كاری كه وظیفه اخلاقی، شرعی و اداری آنهاست، شركت نكنند، بلكه حتی ایرانیان ساكن نیز از یك جلسه پر محتوی و مفید محرومند. اما این مسئله عاملی برای قضاوت در مورد گرایش مذهبی آنها نیست و نمی توان قاعده كلی در این باره صادر كرد.
۴. رایزنی فرهنگی كه ادعا می كند بودجه كمی برای كار دارد، چگونه برای خوش زبانی و خوش خدمتی اداری دست به كارهای غیر ضروری می زند؟ من در اینجا با نظر آقای میردامادی كاملا موافقم.
امیدوارم مسئولان فرهنگی در رایزنی و سفارت از خواب خود بیدار شوند و كمی معنای فرهنگی و كار فرهنگی را درك كنند و وقت خود و سرمایه هنگفت ملی كه سرمایه خون شهیدان این كشور عزیز است را صرف كارهای بنیادی، واقعا فرهنگی، ارزشی، جدید و قابل عرضه و منطبق با فضای كشوری مانند فرانسه، بنمایند.
سید محمد سعید طاهری موسوی

آیا شما گمان می کنید آقای خامنه ای از این اقدامات بی خبر هستند یا نه؟ اگر بی خبر هستند که رهبر بی خبر به چه درد می خورد؟ اگر خبر دارند و کاری نمی کنند که دیگه بدتر. در هر صورت پروپاگاند برای مرجعیت ایشان در داخل کشور که جواب نداده است ظاهراً قصد دارند اینکار را در خارج امتحان کنند که نمی دانم چقدر جواب خواهد داد.

یادداشت جناب موسی پور توهین آشکار به مقام معظم رهبری است. ایشان به شهادت همه کسانی که با فعالیت های دفتر ایشان آشنا هستند ابداً و مطلقاً برای مرجعیت خود تبلیغی نمیکنند بلکه ظاهراً به این مسأله علاقه ای هم ندارند. خدائیش هم مقام موجود ایشان بالاتر از مرجعیت است.

و از اين دست بسيار است!!!!!

من اطلاعات زیادی از مرجعیت و چه مرجعی مقلد بیشتری دارد ندارم و اصلا متخصص مرجعیت نیستم ولی دوست دارم در مورد نظرات آقای اکبر آرام چند نکته را متذکر شوم: 1 - از کجا اولا ثابت شده است که اقای سید علی خامنه ای مرجع هستند اگر هستند و از خود اطمینان دارند چرا رساله فارسی خود را منتشر نمی کنند تا از واکنش مراجع قم بیشتر با خبر شود. 2- دوم اینکه اقای اکبر آرام لطفا توضیح دهند که مقام بالاتر از مرجعیت چیست؟، احتمالا ایشان مقام ولایت فقیه را مطرح می کنند که شرط "ولی فقیه" شدن اجتهاد است و نه مرجعیت. 3 - اگر اقای سید علی خامنه ای با انتشار مجموعه فتوای خود به زبان فرانسه واقعا مخالف هستند اینگونه که اقای اکبر آرام مطرح می کنند لااقل دفتر جضرت آقا زحمت کشیده در این خصوص موضع گیری کرده و یا بیانات اقای دکتر ججت الله ایوبی در این خصوص را تکذیب کند.
نکته دیگر در خصوص نوشته اقای سعید موسوی است که با اقای میردامادی همسو شده اند که باید به هر دوی آنان تبریک گفت.
سراج : حالا بعد از عمری ما یکجا با این سید سعید همعقیده شدیم اگر گذاشتید؟

سلام دوست من
وب سایت زیبا و مفیدی دارید.در مورد انتشار کتاب استفتائات بدون داشتن رساله موافقم که این یک ناهنجار فقهی در دنیای فقاهت است. وقتی بخود جرات نوشتن رساله توضیح المسائل ندهی یعنی در فقیه و مجتهد بودن خود برای مرجعیت تردید داری پس داشتن مقلد در اینگونه موارد جای بسی تامل دارد.نظرات کسیکه صاحب رساله نیست تنها میتواند برای خود لازم الاجرا باشد و بر دیگران تبعیت از وی منع شرعی دارد.شاد باشید.

با احترام به همه کامنت گذاران، در مورد دو سؤالی که در باب تعداد مقلدین و علت عدم وجود رساله عملیه مقام معظم رهبری شده بود اطلاعات مختصری را که دارم به عرض می رسانم: در مورد سؤال اول: تمامی اعضاء حزب الله لبنان به شهادت کانال تلویزیونیشان و تصریح افرادی از آن که خود دیدار کرده ایم و بسیاری از شیعیان لبنان که پشتیبان ایشان هستند همه از مقام رهبری تقلید می کنند. در امریکا هم که محل اقامت حقیر سراپاتقصیر است گروه معتبری از شیعیان هندی و پاکستانی، عملاً همه شیعیانی که با نمایندگی نیویورک تماس دارند و در مجالس حاضر می شوند مقلد ایشان هستند. چند تن از اقوام حقیر هم که در ایران جزء سپاه هستند مقلد ایشانند که ظاهراً نشان میدهد که همه افراد سپاه هم گویااز ایشان تقلید میکنند. سر هم این تعداد مقلد از کل مقلدین بسیاری از کسانی که به عنوان مرجع از آنان یاد میشود (طبعاً جز آیت الله العظمی سیستانی و آیت الله مکارم و احیاناً آقای بهجت) بیشتر است. اما در مساًله رساله، در همان روزهای اول پس از فوت آیت الله اراکی که جامعه مدرسین قم حضرت آیت الله خامنه ای به عنوان یکی از مراجع هفتگان معرفی کرد دفتر ایشان اطلاعیه رسمی داد که چون آراء و انظار فقهی ایشان با مرحوم امام در تقریباً همه موارد برابر است بنا بر این از چاپ رساله مستقل خودداری میشود و مؤمنین به همان رساله امام که دارند هکنون به عنوان رساله مقام رهبری عمل کنند. علت این که رساله استفتائات چاپ میشود نیز همین است که این رساله حاوی تمام مواردی است که میان نظرات ایشان با متن توضیح المسائل امام فرقی ولو اندک هست.
سراج : جناب آرام سئوال این بود که اولاً ایشان چقدر مقلد فرانسه زبان دارند که این هزینه باید از کیسه بیت المال پرداخت شود و سئوال دوم آنست که اگر همه مراجع بیایند و بگویند ما همان توضیح المسائل مرحوم آیت الله خمینی را قبول داریم و رساله جدیدی نمی دهیم که دیگر درب مرجعیت را باید تخته کرد و هر سال یک کپی از رساله آن مرحوم را با نام مراجع زنده منتشر نمود و به استفتائات پرداخت. شما ظاهرا متوجه نیستید که چه دفاع بدی از رهبری می نمایید. کمی فکر کنید بعد اظهار نظر فرمائید.

جناب سراج - فکر نمیکنم کار بدی کرده باشم که یک دو مورد ابهام برای خوانندگان نوشته سرکار عالی را در حد اطلاعات محدود خود روشن کرده باشم. حقیر خواننده سایت شما نیستم. سایت گویا نیوز کانال ارتباطی منحصر حقیر به وقایع اتفاقیه ایران است و هر وقت مطلبی از شما در آن باشد طبعاً به آن هم نظری میافکنم. این نکته اول که بنده در این سایت، زوارم نه مجاور.
دوم این که فرموده اید "اگر همه مراجع بیایند و بگویند ما همان توضیح المسائل مرحوم آیت الله خمینی را قبول داریم و رساله جدیدی نمی دهیم که دیگر درب مرجعیت را باید تخته کرد و هر سال یک کپی از رساله آن مرحوم را با نام مراجع زنده منتشر نمود" دلیل بر آن است که مدتهاست به ایران سفر نفرموده اید. مساًله ای که به نظر حضرت عالی خیلی عجیب آمده سالهاست واقعیت دارد یعنی رساله تکی مراجع بسیار به ندرت مورد مراجعه است. آن چه در بازار هست رساله توضیح المسائل محشی است که اصل آن گاه رساله مرحوم آیت الله بروجردی و گاه رساله مرحوم امام است و اختلاف نظرات سایر مراجع در پاورقی با نام اختصاری هر یک مشخص شده است. الآن در جلوی چشم این بنده شرمنده دو نسخه مختلف از این "توضیح المسائل محشی" هست یکی پنج حاشیه با نظرات حضرات سیستانی، مکارم، فاضل لنکرانی، جواد تبریزی و بهجت، و دیگری نه حاشیه با موارد اختلاف آراء چهار نفر اول به ضمیمه آقایان خامنه ای (بر اساس همین رساله اجوبه مسائل)، صافی گلپایگانی، نوری همدانی، موسوی اردبیلی و وحید خراسانی.
اما این که فرموده اید که حقیر ظاهرا متوجه نیستم "که چه دفاع بدی از رهبری می نمایم" و بعد نصیحت فرموده اید که کمی فکر کنم و بعد اظهار نظر نمایم، نصیحت را به دیده منت می پذیرم ولی بر فرمایش جناب عالی می افزایم که فکر نمیکنم مقام رهبری نیازی به دفاع امثال بنده داشته باشند. بنده فقط بر یادداشتی ایراد گرفتم که آیت الله خامنه ای را به تبلیغ برای شخص و شخصیت خود متهم میکرد و از تلاش ایشان برای رسیدن به مسند مرجعیت سخن میگفت. به نظر من این سخن ساده اندیشانه بود و آقای خامنه ای با در دست داشتن مقام ولایت فقیه، همان گونه که یادداشت نویس محترمی به درستی بیان داشته بودند، بالاتر از مقام مرجعیت را دارند زیرابه قول مرحوم سنگلجی که در دانشکده حقوق استادمان بود "حاکم شرع مبسوط الید" هستند و اطاعت ایشان حتی بر مراجع واجب است و نه بر عکس. اما در مسأله بیت المال که اشاره فرموده اید نوشته سرکار هم اصلاً علیه ایشان نبود که بنده در این مورد به دفاع از ایشان بر خاسته باشم. این که هزینه چاپ رساله ایشان از کیسه بیت المال پرداخت شده باشد حتی اگر راهی برای اثبات آن داشته باشید هرگز ثابت نمیکند - و یقیناً شما هم در صدد وارد آوردن چنین اتهامی نیستید - که این کار به دستور ایشان شده باشد. این بنده شرمنده خود روزگاری در دفتری از دفاتر حکومت علیه در این دار الحرب به خدمت دفتری و کنسولی اشتغال داشته و کمی تا قسمتی به پاره ای جریانات واردم. اجمالاً از ارادتمند بپذیرید که هزینه بسیاری از این گونه انتشارات از پول غیر بیت المال است. بسیاری را شیعیان مخلص غیر ایرانی می دهند و برخی را ایرانی، به رجاء منفعتی یا دفع مضرتی. وانگهی این همه تبذیر و اسراف در بیت المال میشود که این به فرض ثبوت، کمترین آن است. سخن از اتلاف های میلیاردی است آن وقت شما به بیست هزار یورو (به تخمین خودتان) گیر میدهید؟

در این مباحثه به وضوح حق با آقای آرام است. آقای سراج که سید صحیح النسب و ناگزیر کمی تند مزاج هستند قبول فرمایند که در نصیحت خود مختصری بیش از حد لازم تند زبانی کرده بودند که آقای آرام با ادب فراوان از آن گذشته اند. این گونه مباحثات دوستانه در روزگاری که برای هیچ کس سفره ای نگسترده و جز باد هوا اثری بر آن بار نیست نباید از چهارچوب احترام و ادب متقابل خارج شود.
سراج : البته اینجانب در اینکه حق با آقای آرام است چندان وضوحی نمی بینم از سوی دیگر تند زبانی را هم قبول ندارم. سخن در این بود که نباید با دفاع بد به رهبری ضربه زد ( البته داعیه دفاع از رهبری را هرگز نداشته و ندارم) اما نمی دانم کجای نوشته کوتاه من خارج از احترام و ادب متقابل بود. توصیه به اینکه ابتدا انسان باید خوب فکر کند بعد حرفی را بزند آیا بی ادبی و بی احترامی است؟ من فکر نمی کنم. به هر حال از شما و جناب آرام که این وبلاگ را قابل دانستید و نظراتتان را نوشتید متشکرم. بی شک از انسان آرام هم انتظار واکنش آرام می رود نه رفتاری غیر آرام. پیروز باشید

بنام خدا
شرح ها را كه خواندم دیدم چند نكته باز هم نیاز به توضیح دارد. البته از نظر حقیر:
۱. رهبر معظم انقلاب در اولین روزهای رهبری برای رعایت احترام به مراجع عظام دیگر، فرمودند كه ترجیح می دهند كه فعلا برای مسلمانان (شیعیان) خارج از كشور بعنوان مرجع معرفی شوند و این نیز منطقی و ذكاوت مندانه بوده است، چرا كه شیعیان معمولا كشور ما را بر اساس رهبر فقهی و سیاسی تواما می شناسند، لذا تقلید از رهبر سیاسی و فقهی امر سیاسی و فقهی بحساب می آید، كه اگر كسی كمی با شرایط شیعیان در كشورهای مسلمان و حتی غیر مسلمان آگاهی داشته باشد، درك این مسئله را آسان خواهد دید.
۲. ما همیشه كار خوب را با توجه به كارهای حاشیه ای آن قضاوت می كنیم. اصل كلی اینست كه اثبات شی نفی ما ادا نمی كند. البته بهتر بود كه واقعا رساله عملیه قبل از استفتائات چاپ شود و البته آنهم نه مجانی، بین مقلدان توضیع شود. البته ظاهرا اگر اشتباه نكنم، همان انتشاراتی كذائی (البراق) كه وجه خوبی بین ناشران دیگر هم ندارد (بدلیل بد حسابی و سو استفاده از نا آگاهی های مسئولین فرهنگی ایران در چاپ كتاب در فرانسه و سادگی آنها)، اصل رساله را نیز چاپ كرده است. استفتائات ظاهرا بعنوان تكمله چاپ شده است كه البته همچنان كه عرض كردم، در هر صورت فی نفسه و با رعایت مسائل جنبی كه مورد بحث آقای میردامادی بوده كار لازمی می باشد.
۳. دوست نداشتم در مورد مطلب آن دوست مان كه گوئی به مرجعیت مقام معظم رهبری شك دارند چیزی عرض كرده باشم، بالاخره انسان ها آزادند كه مرجع خود را انتخاب كنند، اما چرا باید در وقت و بی وقت به این مسئله كه دیگر قدیمی شده است باز گردیم و باب بحثی را باز كنیم كه محل منازعه واقعی ندارد، ایشان كسی را مجبور نكرده اند كه از ایشان تقلید كنند... به نظر من بحث آقای میردامادی این چیزها نبود، ایشان از ضایع شدن اموال دولتی با ندانم كاری ها و سو استفاده های برخی كه جاهلانه یا عامدانه و شاید با قصدهای نا پاك... مخالفت كرده اند و بنظر من احترام را نیز رعایت كرده اند.
سید محمد سعید طاهری موسوی

توضیحات اقایان آرام، ساعدی و موسوی و البته توضیحات اقای سراج همه دلیل براین است که مسئله خیلی هم روشن روشن نیست و آنقدر هم نمی توان قاطعانه در خصوص مبسوط الید بودن یک مرجع سخن راند و به راحتی دست یکی را بالا برد و برنده بازی دانست ولی چند نکته در خصوص شیعیان جهان عرض کنم: 1- بر اساس آمارهای رسمی شیعان در ایران، عراق، افغانسان، کویت، بحرین ، و در برخی از کشورهایی مانند پاکستان، هند، سوریه و ... بصورت پراکنده وجود دارد (شیعیان اروپا آمریکا عددی نیستند که در بازی وارد شوند). در مورد شیعیان کشورهای عربی حاشیه خلیج (بجز عراق) مسئله روشن است که شیعیان از چه کسی پی روی می کنند، در مورد عراق نیز شاید به قاطعیت کشورهای حاشیه خیلج را ندارد ولی باز هم مسئله روشن است. می مانند کشورهای پاکستان، هند و افغانستان که واقعا بصورت خیلی محدود از مرجعبت رسمی جمهوری اسلامی ایران پی روی می کنند . 2 - اما شیعیان لبنان مسئله فرق دارد. نباید فراموش شود برای آنان فرقی نمی کند که رییس جمهوری ایران خاتمی باشد یا احمدی نژاد و یا حتی رفسنجانی آنچه برای آنان مهم است کلیت جمهوری اسلامی است و تنهاکشوری که از آنان حمایت مادی و معنوی می کند. و آنطور که در یکی از کامنتها آمده تلویزیون رسمی حزب الله را نمی توان دلیل آورد باید رفت بین مردم لبنان و بویژه بویژه شیعیان و باز البته بین حزب الله تا دید دنیا دست چه کسانی است. (متاسفانه در اینجا به دلایل مختلف از اظهار نظرهای شیعان لبنان و حتی شیعیانی که منازل مسکونی آنان توسط اشغالگران اسرائیل تصرف شده بود در خصوص رهبریت جمهوری اسلامی، میزان کمکها و نحوه آن چیزی نمی توانم بنویسم). 3 - ظاهرا اقای اکبر آرام اطلاعاتی خوبی از قم و سپاه پاسدارن دارد همانطور که اقای سراج مطرج کردند می بایست به سوالات پاسخ روشن داد و به کلی گویی اکتفا نکرد در همین رابطه لطفا با توجه به اطلاعات شما در ارتباط با سوال سوم اینجانب اگر جوابی ندارد یک توضیح بدهید. تشکر می کنم.4 - همانظور که در کامنت قبلی گفتم بنده متخصص مرجعیت نبوده و آماری هم در این زمینه ندارم ولی بر اساس اطلاعاتی که دوستان فرانسه نشین دارم (حداقل آقای سراج که ظاهرا فرانسه ساکن است) تعداد شیعیان فرانسه خیلی خیلی کم است آنان حتی یک مسجد هم ندارند (ظاهرا همین شیعیان لبنان هم یک زیززمین از یک کلیسا اجاره کرده و مراسم احیا و ... برگزار می کنند) و حتی لبنانیهای آنان هم مقلد اقای شیخ فضل الله هستند(اسم این مرجع را نمی دانم درست نوشته ام یا نه اقایان متخصص مرجعیت اصلاح کنند). به هر حال چاپ 5000 نسخه از یک متن و مجانی توضیح کردن آن حداقل آفت آن این است که هم اکنون براساس نوشته های روزنامه ها و شایعاتی که ما در ایران می شنویم این سازمان ارتباطات .... که متولی مراکز فرهنگی خارج از کشور را بعهده دارد با مشکلات جدی مالی مواجه است.
می بخشید نمی خواستم طولانی شود اقای سراج ما را می بخشد

بعلت طولانی شدن نتوانستم به کامنت دوم اقای موسوی اشاره داشته باشم. پس 5 - واقعا اقای موسوی حق دارند که بگویند مرجعیت اقای خامنه ای سیاسی است فکر می کنم حق با ایشان باشد. اما نکته سوم ایشان، همانطور که قبلا گفتم بنده متخصص مرجعیت و مرجع شناس نیسم و اینکه اقای خامنه ای مرجع تام است و یا اینکه مدرسین حوزه علمیه قم ایشان را جز هشت مرجع معرفی کرده فرقی نمی کند. همانطور که از سخنان اقای موسوی برمی آید این حرکت را می بایست در زمان خود نگاه کرد و آنرا یک حرکت سیاسی دانست.

یک سوال دارم:
آقای خامنه ای تا قبل از رهبری از چه کسی اجازه اجتهاد داشته اند؟ با توجه به اینکه علنا می گفتند که مقلد امام اند و به بسیاری افراد که اکنون شهادت می دهندگفته بودند که در احتیاطات امام از آیت الله منتظری تقلید می کنند؟

این موضوع مقلد امام بودن رو کجا گفته است؟ من و یکی از دوستانم یه وقتی سر این موضوع بحثمون شد. منم همین جورا یادم بود ولی رفیقم می گفت هرگز چنین چیزی نگفته. بم بر خو رد رفتم همه خطبه نماز جمعه هاشو که ده دوازده جلد همون زمون رئیس جمهوریش چاپ کردند از سر تا ته نگاه کردم نبود. حالا اگر رفرانس دقیق تر بدی خیلی ممنونت می شم. آبروی ما رم پیش رفیقمونم خریدی.

آقای سراج که این همه نگران بیت المال هستند بفرمایندبا هزینه چه کسانی مجاور فرانسه شده اند و اساسا آیاایشان هیچ نسبتی با اقای خامنه یی ندارند و یااحتمالا با برادر ایشان ؟ آیا جز از این مسیر در کنار برج ایفل سکنی گزیده اند
سراج : برای صدمین بار به این سئوال پاسخ می دهم که ؛ اولاً اینجانب با هزینه شخصی به فرانسه آمدم و هرگز نه ریالی و نه سنتی از دولت جمهوری اسلامی ایران حتی زمانیکه دوستان اصلاح طلب خودم در رأس دولت بودند نگرفتم و از روز اولی که به اینجا آمدم کار کردم آنهم بیشتر کارگری و کارمندی ساده و بحمد الله به دلیل استقلال رأی و حریتی که برای خودم قائل بودم و هستم غم نان مرا از نظر فکری وابسته به حاکمیت نکرد. ثانیاً داشتن وابستگی فامیلی به افراد هم هیچ چیز را تغییر نمی دهد مهم آنست که با حاکمیت تمامت خواه همراه باشی یا نه. اگر همراه باشی خواه فامیل احمدی نژاد باشی خواه فامیل خامنه ای و یا اصلاً فامیل هیچ کس نباشی از رانت حکومت متنعم می شوی اما اگر همراه با آن نباشی حتی اگر برادر رهبر هم باشی باید در شهر قم کتک مفصلی نوش جان کنی و بعد از سالها کسب تجربه خانه نشین شوی . این است سرنوشت فامیل و فامیل بازی در جامعه اسلامی ما. اول باید نسبت خود با حاکمیت را تعریف کنی بعد اگر فامیل کسی بودی مقربتر خواهی بود والاّ نه تنها نقطه مثبتی محسوب نمی شود بلکه باید چوب کارهای غلط فامیل صاحب منصب خود را هم بخوری.

به این آقای کریمی بگویید منتظر منبع یافتن این ممد آقا نباشد چون این بزرگوار خواسته مردم را سر کار بگذارد و گر نه آقای سید علی خامنه ای از وقتی مشهد بود و ما در مسجد بازار سر شور پشت سر پدرش مرحوم آسید جواد نماز می خواندیم داعیه اجتهاد داشت. این که آقای خامنه ای گفته باشد من مقلد امامم محال است. این جماعت در هر چیزی تواضع کنند در این یک مسأله غیر ممکن است. در همین خاطرات دوره جوانی که در سال 1362 در مجله پیام اسلام قم چاپ کرده و من هنوز یک شماره اش را نگه داشته ام می گوید پس از واقعه مدرسه فیضیه پیش از 15 خرداد سال 42 که از قم به مشهد بر گشته در مسائل فقهی به نظر شخصی خود عمل می کرده است. حالا ممد آقا می گوید از شخص موثقی شنیده که او احتیاطات امام را از آقای منتظری تقلید می کرده است!! حالا اون شخص موثق گفت تو چرا باید باور کردی؟ می گویند شنونده باید عاقل باشد در گوینده که چنین شرطی نشده است.

seraje aziz az jenabali mikhaham ke kamtar tekrare mokararat konid chon an kasi ke shoma ra mishnasad ya kamelan to ra ghabol darand ya aslan to ra tahamol nemikonanad dar har do halat goftan az eteghadat va soloke shakhsi va alaegh va salaeghet kesi taghir nemidahad nazzdik ra dor va dor ra nazdik nemikonad to khodat hasti va bash va ein eftekhare iraniat va horiat tost . mostadam bashid
سراج : حق با شماست من نباید توضیحات تکراری را در ددفاع از خودم ارائه دهم در حالیکه شبهه آفرینان بعید است تسلیم حرف حساب شوند

در صحیفه امام ج20/ص 448 آقای خامنه ای از امام راجع به نگاه به فیلمهای مهیج استفتا کرده اند که از لحن آن برمیآید که سوال شخصی ایشان هم بوده ودرحقیقت سوال یک مقلد از مرجع خود می باشد.

فکر نمی کردم به این زودی مسایل فراموش شود. رجوع به روزنامه های آن زمان نشان میدهد که آقای خامنه ای به تقلید از امام افتخار هم می کرده اند. اما راجع به تقلید از آیت الله منتظری در احتیاطهای امام گذشته از استنادهای مکرر ایشان به فتاوای آقای منتظری در سخنرانیها جریان نماز عید سال 57 ایشان در مشهد را از آقایان حسینی مجاهد و ایازی و کاملان و موسویان سوال کنید تا روشن شود.