هفته نامه فرانسوی پاری ماچ در آخرین شماره خود به انتشار گزارشی تحت عنوان" پیکان پارسی" از یک زن قهرمان اتوموبیل رانی در ایران پرداخت. لنا ماژر تهیه کننده این گزارش لاله صدیق را ملکه سرعت ایرانیان نامیده که در سرزمین روحانیون سخت گیر حاکم مصّرانه به راه خود ادامه می دهد.
لاله صدیق اولین ورزشکار ایرانی است که اجازه یافته در مسابقات ورزشی مخلوط بعد از انقلاب اسلامی حضور پیدا نماید و به همین دلیل نویسنده گزارش مذکور او را سمبل زنان ایرانی نامیده است. هیچ کس او را به این ورزش ترغیب نکرده بود و این علائق شخصی لاله بود که او را به این رشته ورزشی کشاند. او فرزند یک صنعتگر ثروتمند می باشد که برای اولین بار در سیزده سالگی فرمان خودرو را در دست گرفت و بر پدال فشار داد و رانندگی را با بیوک سفید قدیمی خانوادگی اش آموخت.
"شتابگر" لقبی بود که پدرش به او داد زیرا لاله پدال را لحظه ای رها نمی کرد. این دوشیزه جوان و زیبای ایرانی ابتدا آموزشهای خود را در جاده های بیرون از شهر و سپس در محوطه رالی پی گرفت اما مسابقات حرفه ای برای زنان بعد از انقلاب اسلامی ممنوع بود. لاله با حمایت پدر آزاد اندیشش اقدام به جمع آوری طوماری در حمایت از حضور بانوان در این رشته نمود.
در سال 2004 فدراسیون اتومبیل رانی ایران با موافقت رئیس جمهور سابق سید محمد خاتمی به این ممنوعیت پایان داد و لاله اجازه یافت در میادین و مسابقات حرفه ای حاضر شود.
عجیب آنکه لاله با حضور در مسابقات تمامی جامها را تصاحب نمود او مردان را پشت سرگذاشت و موجب ناخشنودی ایشان شد. لاله سه بار برنده شد و هر بار به حد اقل مدال نقره دست پیدا کرد. او حتی هنگام مسابقه نیز مجبور به پوشیدن مانتوی بلند اسلامی است که او آنرا بر روی شلوار مخصوص می پوشد. اما علیرغم موفقیتهایش او همچنان محافظه کاران را می آزرد . گروه فیلمبرداری تلویزیون ایران دستور داشتند که هرگز از او در پیست مسابقه فیلم نگیرند . در سپتامبر 2006 بالاخره قهرمان از پیست مسابقات استادیوم آزادی تهران اخراج شد!
هالیوود نسبت به داستان زندگی او علاقه مند شده است. یکی از سریعترین قهرمانان زن اتومبیل رانی جهان از مسابقات کنار گذاشته شده است این برای گردانندگان هالیوود اعجاب آور است.
شوماخر کوچک مسئول بخش بازرگانی کارخانه پدرش می باشد و ترجیح می دهد در کشور روحانیون حاکم بماند و بر علیه تبعیض زنان مبارزه کند.