با فرا رسیدن ماه مهر و باز شدن دانشگاهها، بار دیگر دانشجویان به دانشگاه باز می گردند و به استقبال نسل جدیدی می روند که برای اولین بار وارد دانشگاه شده است. با وجود آنکه در بسیاری از کشورهای جهان دانشگاه، مرادف مکانی برای تحصیل و معمولاً محیطی آرام و آکادمیک است، در ایران از دیر باز، دانشگاهها مرکزی برای فعالیت های سیاسی و اجتماعی بوده اند.
درست به همین دلیل هم دانشگاهها در ایران، همواره یکی از مراکز پرطپش فعالیت های اجتماعی در کشور و از این رهگذر، محلی برای بروز تنش ها و درگیری ها بوده اند. در مجلۀ زمینه ها و زمانه ها، به استقبال سال جدید تحصیلی آمده ایم و با دعوت از فعالین و صاحب نظران مسائل دانشگاهی، آقایان عبدالله مومنی، دبیر سابق تشکیلات تحکیم وحدت و سخنگوی فعلی سازمان ادوار تحکیم، حسن مهدوی دانشجوی وابسته به سازمان "دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب " و بالاخره سراج الدین میردامادی، روزنامه نگار آشنا با مسائل دانشجوئی مقیم فرانسه، میزگرد این هفته خود را آغاز می کنیم....
حسن مهدوی، دانشجوی چپ می گوید:" انجمن های اسلامی تحکیم وحدت یک طیفی از حاکمیت را در دانشگاه نمایندگی می کنند. اینها انجمن هائی نیستند که بخاطر مبارزات دانشجوئی ایجاد شده باشند. حرکات آنها باعث سرخوردگی در میان دانشجویان شده است." بعقیده عبدالله مومنی، منطقی نیست که ما جنبش دانشجوئی را بخاطر اینکه پیشینۀ قابل نقد و غیر قابل دفاعی داشته عملکرد فعلی اش را تخطئه کنیم. او می گوید:" این جنبش مرزبندی اش را با اصلاح طلبان حکومتی اعلام کرده و هیچ گونه وابستگی به جریانات داخل حکومت ندارد." گفتگو: بیژن برهمندی