بالاخره بعد از کش و قوس های فراوان بر همه آشکار شد که این آقای عوضعلی کردان دارای مدرک دکترای جعلی از دانشگاه آکسفورد است و اعتراض نمایندگان مخالف او در هنگام رأی اعتماد وارد بوده است.
نکته جالبتر از همه فرار به جلوی جناب کردان بود که با نوشتن نامه به رئیس جمهور ، با تغییر موضع از جایگاه متهم برخواسته و در جای مدعی و طلبکار نشسته است و طبعا از منظر حقوقی نیز خود را شاکی این پروسه جا زده است و نه متخلف و متهم اصلی پرونده که در آنصورت دیگر افتضاح خیلی خیلی بالاتر می گرفت.
حالا باید دید داستان به کجا می انجامد و میزان صداقت دولت مهرورزی و رئیس جمهور عدالت محور آن را تماشا کرد. اگر آنطور که برخی از تشکلهای دانشجویی نزدیک به دولت خواسته اند احمدی نژاد خود دست به تعویض وزیر کشور بزند حد اکثر تدبیر را بکار برده است اما اگر کار به لجاجت با مجلس و مخالفان کردان بیانجامد و وزیر کشور همانطور که دیروز استعفای خود را تکذیب نمود محکم در طبقه بیستم ساختمان خیابان فاطمی به کار خود ادامه دهد ، اندک اعتبار نداشته رئیس جمهور مهرورزی نیز بر باد خواهد رفت.
از سوی دیگر ابقای کردان در مقام برپاکننده انتخابات ریاست جمهوری آتی ضربه بزرگی به اعتبار و سلامت انتخابات خواهد زد و این ضربه آنقدر کاری و جدی خواهد بود که از همین الان تشکلهای دانشجویی وابسته به دولت و اصولگرایان با اندکی انصاف و وجدان را نگران کرده است. در واقع نگرانی این اصولگرایان اغلب مجلسی و تشکلهای مذکور بیشتر بابت دروغگویی و کلاهبرداری وزیر کشور نیست بلکه بابت ضربه ای است که به احتمال زیاد این ناراستی او به انتخابات آتی و آراء رئیس جمهور مهرورزی وارد می سازد.
حتی اگر کردان در بهترین حالت توسط خود رئیس جمهور برکنار شود یا خود او استعفا بدهد باز این سئوال مطرح می شود که چرا از همان ابتدای انتخاب این فرد و معرفی او به مجلس به عنوان وزیر کشور، رئیس جمهور به حرف ناصحان هم جناحی اش گوش نداد و با لجاجت و سماجت او را معرفی و برای رأی آوردن او رایزنی کرد و اعتبار و آبروی خودش را به اعتبار کردان گره زد؟ مگر در میان اصولگرایان ذوب در احمدی نژاد آدم کم بود که احمدی نژاد سراغ این آدم متقلب و کلاهبردار رفته است؟
از اینها گذشته چرا احمدی نژاد ابتدای مطرح شدن این افتضاح با تعبیر کاغذ پاره از مدرک جعلی نام برد و اهمیت آنرا ناچیز جلوه داد؟ اگر این مدرک جعلی کاغذ پاره ای بی ارزش بیش نیست چرا کردان از واسطه دریافت آن به دادگاه شکایت کرده است؟ این چرا و صدها چرا و اما اگر دیگر در این پرونده در برابر دولت مهرورزی است که در صورت بازگشت (برکناری کردان از سوی رئیس جمهور و عذر خواهی از مردم ) در بهترین حالت صرفا از بخشی از این انتقادات رهایی یافته و پاسخی نسبتا منطقی داده خواهد شد در غیر اینصورت ( ابقای کردان ) باید سرنوشت انتخابات ریاست جمهوری آتی و مجری ناراست گوی آنرا پیش آ پیش تار و مبهم و نا امید کننده ارزیابی نمود.
راستی چرا افکار عمومی و توده های مردم نسبت به این توهین آشکار به فهم و شعور شان سکوت کرده اند؟ مگر نه اینکه رفتار رئیس جمهور و دولت در حمایت از وزیر متقلب توهین آشکار به فهم و شعور وشخصیت عموم مردمی است که در آینده نزدیک می خواهند رأی و اراده سیاسی خودشان را به امانتداری به نام وزیر کشور بسپارند تا او این رأی را با صداقت و سلامت بشمارد و سرنوشت چهار سال آتی کشور را رقم بزند؟ چرا مردم ایران به این توهین از سوی حاکمیت عادت کرده اند؟ چرا اراده ملی به مقاومت در برابر این اهانتهای مکرر تعلق نمی گیرد؟
امید است مردم در آزمونهایی که در پیش روی دارند در برابر این اهانت و سایر اهانتهایی که دولت مهرورزی به ایشان نموده است واکنشی در خور نشان بدهند تا حاکمیت بداند که وجدان آگاه مردم ایران پاسخ فریبکاری و ناراستی ایشان را به موقع خواهد داد ، ان شاء الله.