مدتها بود که تصمیم داشتم درباره مصطفی تاج زاده مطلبی بنویسم اما هر بار با خودم می گفتم شاید در راه آزاد شدن این عزیز و مبارز دلیر مشکلی ایجاد شود اما امروز دل به دریا زدم و نوشتن این یادداشت را شروع کردم.
برای من و امثال من که سابقه همکاری اداری از نزدیک با مصطفی را داریم شخصیت او بیشتر قابل ملموس است تا کسانیکه در مشارکت و یا سازمان مجاهدین کار حزبی با او کرده اند و یا حتی شاید همسر و فرزندانش که با او به صفت پدر و همسر سالهای سال زندگی خانوادگی داشته و ان شاء الله خواهند داشت.
مصطفی تاج زاده برای ما فقط یک مدیر نبود و ما برای او یک همکار زیر دست نبودیم بلکه او استاد مدیریت و دموکراسی خواهی و آزادی خواهی بود و ما دانشجویان کلاس او با این تفاوت که او عملا به ما آموزش می داد که چگونه دموکراسی و آزادی را بیاموزیم و کشور را در راه نیل به آن قرار بدهیم.
درست به همین دلیل رسانه های جریان اقتدارگرای دوران اصلاحات بدرستی فهمیده بودند که مصطفی رکن اصلی ترویج دموکراسی محض است و زدن او به زانو درآوردن پروژه دموکراسی خواهی دولت اصلاحات خواهد بود و به همین دلیل در دولت دوم آقای خاتمی پس از استیضاح آقای عبدالله نوری ، بر اثر فشارهای فزاینده بر دولت ، مصطفی مجبور به کناره گیری شد.
مصطفی تاج زاده با تجربه زیست در آمریکا و فرانسه ، دموکراسی غربی را خوب می شناسد و معایب و محاسن آنرا برای ایرانیزه کردن مردم سالاری بدرستی تشخیص داده و برای همین تلاش می کند تا از طریق اصلاحات انتخابات محور ، گذار جامعه به سمت استقرار دموکراسی را دنبال کند روشی که شاید برخی از نیروهای سیاسی داخل بویژه فعالان جنبش دانشجویی ( از جمله در مقعطی نگارنده این سطور ) با او موافق نبودند اما اتفاقا حالا همه می فهمند که مصطفی حق داشت.
از ویژگیهای برجسته مصطفی خوش خلقی و در عین حال جدیت در کار اداری بود. او در برخورد با پرسنل اداری حتی سرباز روستایی دم در ورودی وزارت کشور بقدری صمیمی و گرم بود که شاید با وزیر و سایر معاونین وزیر اینچنین نبود. اما در عین حال در کار اداری منظم و سخت کوش و پیگیر بود . در مقابل سخت گیری های زیاد در قدردانی از پرسنل سخت کوش و منظم نیز کوتاهی نمی کرد.
روش مصطفا در کار اداری برخورد اخلاقی با پرسنل بود. سعی می کرد با پرسنل اداری به اندازه ای دوستانه و انسانی برخورد کند که ایشان فاصله ای بین خود و مدیرارشدشان احساس ننمایند و در نتیجه با ایجاد این حس ، کارمندان و حتی مدیران میانی در انجام اکمل و احسن به وظائفشان اهتمام می نمودند بر خلاف سایر مدیران در نظام جمهوری اسلامی که همواره با ایجاد ترس و رعب و بر پایه جبروت مدیریتی می خواهند زیر دستان خود را به انجام وظائفشان وادار نمایند.
پیش و پس از دوران مسئولیتهای اجرایی او ، جسارت و شجاعت بی نظیر در کنار افق های روشن فکری اش از او یک فعال سیاسی خستگی ناپذیر و پیشرو ساخته که در عین حال سعی می کند ظرفیتهای دینی ، فرهنگی و اجتماعی تمامی طبقات جامعه را بدرستی درک کند و ضربآهنگ گذار به سمت دموکراسی در جامعه ایرانی را نیز بر اساس همان ظرفیتها تعریف نماید.
بی شک و به امید خدا بزودی مصطفی تاج زاده عزیز و دوست داشتنی آزاد خواهد شد و به مبارزه اش برای استقرار دموکراسی و آزادی در ایران سربلند ادامه خواهد داد و مردم فهیم ایران به ارزش انسانهای مقاوم و استوار و خوش فکر همچون او ، بیش از پیش پی خواهند برد. ان شاء الله
* عکس مربوط به زمستان سال 1379 است که دوست خوبم آقای روح الله اوحدی هم در تصویر دیده می شوند